Programma's

Seizoen 2011/2012

Seizoen 2010/2011

Seizoen 2009/2010

  • Dit verrassende eerste programma van het seizoen draait om de tuba en het blaaskwintet. Al gauw kom je dan uit bij de Deense componist Carl Nielsen. Zijn beroemde Blaaskwintet schreef hij voor het Kopenhaags Wind Kwintet, waar hij grote waardering voor had voor enkele individuele spelers schreef hij grootse soloconcerten. De tuba treft men zelden aan als kamermuziekinstrument.

  • Eigenlijk zou dit programma ook "de helden van Mozart" kunnen heten. Velen beschouwen Mozart als de grootste en meest geniale componist aller tijden � in elk geval is hij de meest uitgevoerde.

  • Dit programma is een hommage aan de Italiaanse cellovirtuoos en componist Luigi Boccherini. Geboren in Lucca (1743) bracht hij het grootste deel van zijn leven door in Madrid, waar hij in 1805 in totale armoede overleed. Zijn buitengewoon rijke oeuvre omvat ondermeer 125 strijkkwintetten (de meeste met twee celli), 91 strijkkwartetten, 54 strijktrio's en 30 symfonien. In dit programma een greep uit zijn omvangrijke nalatenschap.

  • Ensemble The Englefield Players o.l.v. Stefan Hofkes.

  • Dit programma is geheel gewijd aan minder bekende werken van vier Russische grootmeesters. De twee hoekstenen ervan worden gevormd door het 'Trio El�giaque in g' uit 1893 van Sergei Rachmaninov en het 'Pianokwintet opus postuum' uit 1949 van Rachmaninovs levenslange en bewonderde vriend Nicolai Medtner. Rachmaninov schreef zijn trio ter nagedachtenis van Pjotr Iljitsj Tsjaikovski, kort daarvoor overleden.

  • De kern van dit Engelse programma ligt bij Sir Edward Elgars grandioze 'Pianokwintet opus 84'. Tussen de zomer van 1918 en mei 1919 geschreven, behoort het tot zijn laatste werken. Het celloconcert draagt het opusnummer 85, waarna hij bijna niets meer componeerde. Het werk is nostalgisch van atmosfeer, alsof hij terugkijkt naar de wereld van voor de Eerste Wereldoorlog. Ook in dit stuk die typische herfststemming.

  • Bij zijn 150e sterfjaar in 2006 werd er ons inziens te summier aandacht besteed aan het genie Robert Schumann. Zonder deze toonzetter zou de muziekgeschiedenis een heel andere wending hebben genomen. Er wordt wel eens beweerd dat hij de schakel is tussen Beethoven en Brahms. Met andere woorden: wat zou Brahms zijn geweest zonder Schumann? En hoe zou het dan verder zijn gegaan met Bruckner, Mahler, Zemlinski, Sch�nberg plus de hele tweede Weense school en alles daarna?

Seizoen 2008/2009

Seizoen 2007/2008